5 rzeczy, których uczysz się wchodząc do szkoły po raz pierwszy jako nauczyciel (3/5)

3. Nieustanne wojny

Wojny uczniów klas młodszych o miejsce w pierwszej parze to pikuś w porównaniu z wojnami jakie na co dzień toczone są w pokojach nauczycielskich. Przed każdą bitwą (czytaj zebraniem Rady Pedagogicznej) konflikty nasilają się. Przerwać je może wyłącznie najazd wroga tzn. ewaluacja zewnętrzna*  wtedy wszyscy mobilizują się, aby przetrwać. 

Źródło: klik

Konflikty są różne. Kłócą się starsi stażem nauczyciele z młodymi, nauczyciele przedmiotów "ważniejszych" (matematyka, j. polski) z nauczycielami przedmiotów takich jak plastyka czy wf. I chociaż nie są to konflikty tak nasilone jak np. w książce Pierwsze koty robaczywki Kariny Bonowicz (swoją drogą świetna książka napisana z humorem dla młodych nauczycieli wkraczających po raz pierwszy do szkoły) to i tak niezależnie od tego czy szkoła jest kameralna czy ogromna, czy to twoja pierwsza praca czy po prostu zmieniłeś placówkę to przekraczając próg pokoju nauczycielskiego nigdy nie wiesz do kogo się odezwać najpierw...

Źródło i opis książki : klik

A najgorsze jest to, że przez te wojny domowe zaciera się czasem to co najważniejsze, dobro ucznia...

* dla niewtajemniczonych - ewaluacja zewnętrzna to ten moment raz na parę lat, gdy do szkoły wkraczają przedstawiciele kuratorium i zaglądają w każdy kąt szukając co jest nie tak jak być powinno  - przynajmniej w teorii

5 rzeczy, których uczysz się wchodząc do szkoły po raz pierwszy jako nauczyciel (2/5)

(czyli wspominkowo i w częściach - wyczekujcie kolejnych ;) )

2. Pani Woźna rządzi

Zdecydowanie. Na szkolnych korytarzach nie mam jej równych. Wszystko widzi, wszystko słyszy i wszystko wie. I chociaż wiedziałaś o tym już chodząc do szkoły to teraz jest jakoś inaczej...

 

Źródło:pl.simpsons.wikia.com

(To jest bardzo źle dopasowana ilustracja do poniższego tekstu o Paniach Woźnych. Są na sali jacyś fani Willi'ego? ;) )

5 rzeczy, których uczysz się wchodząc do szkoły po raz pierwszy jako nauczyciel

(czyli wspominkowo i w częściach - wyczekujcie kolejnych ;) )

1. Przestajesz być anonimowy

Lub jeżeli ktoś woli w tej formie - ludzie na ulicy zaczynają mówić Ci dzień dobry, a Ty nie masz pojęcia kim są. Tzn. wiesz kim mogą być - babcią/dziadkiem/tatą/mamą Tomka/Bartka/Kasi/Kingi z 5a/4c/2b, ale pewności nie masz. I nigdy mieć nie będziesz, bo nawet jeśli wydaje Ci się, że znasz już przynajmniej z widzenia wszystkie mamy, ojców, babcie i dziadków to pojawia się babcia numer dwa.

Nigdy nie miej tego na rozmowie kwalifikacyjnej

Ostatnio trochę się chcę przekwalifikować. Chcę pójść bardziej w stronę pedagogiki specjalnej, póki młoda jestem (albo chociaż na taką wyglądam) i jeszcze mi się chce na ewentualne kursy chodzić. Doszkalające, bo "samo" wykształcenie i doświadczenie mam.

Dzień wagarowicza już nie istnieje

Pierwszy dzień wiosny. Szczególnie dzisiaj pogoda byłą piękna. Legendy głoszą, że ktoś jeszcze wybiera się na wagary. W zasadzie już nie trzeba - lekcji i tak nie będzie. Tylko najgorliwsi dyrektorzy próbują przeforsować normalny dzień zajęć szkolnych, aby nadgonić  zawsze zaległy materiał.

W większości szkół trwa raczej - już od początku marca -  burza mózgów, co w tym roku zaoferować dzieciakom ciekawego. Park z trampolinami? Fabryka cukierków? Kino? Basen? Zoo?

W tym roku zdecydowanie dominowało kino i Kamienie na Szaniec. Gdzieś mignęło mi przed oczami - nie zapamiętałam jednak źródła, że większość uczniów po obejrzeniu filmu wyraziło chęć przeczytania książki na podstawie filmu, gdyby taka powstała ;) Cóż, miejmy nadzieje, że chęć czytania była szczera i ucieszą się, że zacząć czytanie mogą już za chwilę.

Zdjęcie moje - dlatego brzydkie :)

Pogoda nie sprzyja blogerom - ani się nie chcę pisać, ani czytelnicy nie chcą spędzać czasu przed ekranami. Ja też wolę widok na Tatry ;)

Mi się marzą wagary :) A Wam?

Najbardziej stresujący dzień w mojej pracy

Praca z dzieciakami bywa bardziej lub mniej stresująca - mimo wszystko. Wiecie, dziecko wchodzi na drzewo i póki go stamtąd nie ściągniecie, serce bije Wam trzy razy szybciej. Takie sytuacje są na porządku dziennym.

Jednak najbardziej stresującym dniem w całej mojej karierze było bycie członkiem komisji egzaminacyjnej na sprawdzianie szóstoklasisty. Nigdy, naprawdę nigdy nie stresowałam się, aż tak bardzo jak wtedy. Nie, żeby nauczyciel stażysta, jakim byłam za pierwszym razem, (bo to ten pierwszy raz mam na myśli) gdy mnie oddelegowali do tej roli, miał dużo do roboty. Świeżynce nikt nie powierzyłby losu i przyszłości dwunastolatków. Stażysta tylko sprawdza czy naklejki z kodami zostały przez nauczycieli starszych stażem przyklejone bez pomyłek. No i w trakcie egzaminu wpatruje się w uczniów czy nie próbują czasem ściągać. W razie sytuacji ekstremalnej (przeważnie są to zasłabnięcia) interweniuje się wyprowadzając delikwenta na zewnątrz. Wszelkie nieprawidłowości należy zgłaszać niezwłocznie bla bla bla... nie będą Was zanudzać ;)

W praktyce siedzi się i czeka na koniec czasu, który oznacza koniec egzaminu. Bez żadnego "ale". Koniec czasu to koniec czasu, nawet mimo łez, że jeszcze się nie skończyło. Szanse dla wszystkich dzieciaków w całej Polsce muszą być równe.

Źródło:http://weheartit.com/entry/95474900/search?context_type=search&context_user=Shaathewonder&page=5&query=classroom

To było najbardziej stresujące doświadczenie w mojej pracy. Nie dość, że oddelegowali mnie do innej szkoły niż moja macierzysta i nie mogłam nawet wspierać przestraszonych dzieciaków przed wejściem na salę, bo ich nie znałam i żadne "Basiu tyle się uczyłaś, na pewno będzie dobrze" nie wchodziło w grę, to jeszcze przyjechałam na miejsce chyba godzinę wcześniej - stresując się, że się spóźnię.  Niby to nie tragedia, bo są jeszcze w komisji nauczycieli "zastępczy" w razie W. Wolałam jednak, żeby byli oni dyspozycyjni w razie prawdziwego W. Swój telefon rozłożyłam na części pierwsze, żeby nie miał prawa zadzwonić - gdyby się tak stało, usłyszelibyście o mnie w wiadomościach... Przez całą godzinę siedziałam jak na szpilkach.

Na szczęście wszyscy zdali, żadnych wpadek, ani niespodzianek w trakcie egzaminu nie było, ale co się wtedy nadenerwowałam to moje ;)

A jaki był Wasz najbardziej stresujący dzień w pracy? Co od Was wtedy zależało?